راه وصـــال

یا صاحب الزمان شهادت مظلومانۀ امام محمد بن علی علیه السّلام رو به شما تسلیت عرض می کنم

مانع از قتل حضرت علی علیه السّلام

قطعاً وجود حضرت زهرا علیه السّلام، این جانباز بی مثال راه ولایت و این سرباز قدسی سبیل امامت، مانع از شهادت حضرت امیراالمومنین علیه السّلام در هنگامه هجوم وحشیان شقیفه تبار گردید .

مولی الموحدین، امیرالمؤمنین علیه السّلام در مورد قصد شوم باند نفاق، در آن لحظات حسّاس هجوم به بیت آل الله و احراق آن به آیۀ شریفه که بیانگر حال حضرت موسی بود، استناد فرمودند:

اِنَّ القَومَ استَضعَفُونی وَ کادُوا یَقتُلُونَنَی.1

ای پسر مادرم، این قوم مرا ضعیف داشتند و نزدیک بود مرا بکشند.

در آن هجمۀ تاریخی و فراموش ناشدنی، که منجر به آتش زدن خانه امیرالمؤمنین و صدّیقه طاهره علیها السّلام گردید؛ حضرت زهرا علیها السّلام با حمایت جانانه و نصرت جان نثارانه، و شهادت فرزند دلبندش حضرت محسن علیه السّلام، عرصه را برکفّار و جبهه نفاق تنگ نمود، آنان که آمده بودند که خانه و اهلش را و علی مرتضی را به آتش کشیده و به بند زنند و به بیعت تحمیلی وادار نمایند؛ حتّی اراده قتل حضرت علی علیه السّلام نیز داشتند که درخت امامت را از ریشه برکنند و به آتش کشیده و نهایتاً از لابه لای دود و آتش، حضرت خاتم الاوصیا علی مرتضی ریسمان برگردن ، کشان کشان با چهل جنگجوی قسی القلب به سمت مسجد بردند؛ اگر نبود بانگ مظلومانه حبیبه خدا، دخت رسول الله فاطمه زهرا و زمزمه نفرین آن حضرت که شور و غوغا در مدینه برپا کرد و ستون های مسجد النّبی را به لرزه در آورد، جان جهان مولی الموحدین علیه السّلام در خطر جدّی قرار می گرفت؛ لذا علی رغم همه سختی ها، تا وقتی زهرای اطهر در قید حیات بود، جان علی علیه السّلام در حاشیه امنیت قرار داشت، بنابر این علاوه بر همه حقوق ایفا نشدنی حضرت صدّیقه به اهالی ولایت، این مراقبت از جان امیرالمؤمنین و خود را پیش مرگ آن امام همام قرار دادن، باید به آن ها اضافه نمود؛ ولی چه کنیم که از شکر و ایفای این رسالت سترگ و نعمت بزرگ برنیامده و از خجلت آن سر از زمین برگیریم ؟!

حضرت زهرا علیها السّلام آشکارا فرمودند :

با سَلمانُ! یُریدُونَ قَتلَ عَلِّیٍ وَ ما عَلی عَلِیٍّ صَبرٌ فَدَعنی حَتّی اأتِی قَبرَ أبی فَاَنشِرَنَّ شَعری. وَ أشقَّ جَیبی وَ أصَیحٍ اِلی رَبّی.2

ای سلمان، آن ها قصد جان علی علیه السّلام را دارند و من در شهادت علی علیه السّلام دیگر نمی توانم صبر پیشه سازم، صبرم تمام شده ، مرا به حال خود بگذار تا کنار قبر پدرم بروم، موهایم را پریشان نموده و گریبان چاک سازم و به درگاه خدا ناله سر دهم .

وَ یلَهم یا سلمانُ! یُریدُونَ اَن یُوتِموُا وَلَدیَّ الحَسَنَینِ فَوَاللهِ یا سَلمانُ اِلا أُخَلّی عَن بابِ المَسجدِ حَتّی أرَی ابنَ عَمّی سالِماً بِعَینی.3

وای بر آن ها سلمان! آن ها می خواهند دو فرزند من حسن و حسین علیهما السّلام را یتیم و بی سرپرست نمایند. ای سلمان سوگند به خدا از درب مسجد مدینه پا بیرون نمی گذارم تا آن که پسرعموی خود را با چشمان خودم، رها شده و سالم مشاهده نمایم.

تدبّر در این سخنان مشعشع زهره محمّدی و منصوره علوی علیها السّلام حکایت از آن دارد :

1-     جان علی و سلامت علی برای آن حضرت از هر مسأله ای بالاتر و والاتر بوده است .

2-     حتّی صبر که از شکیبایی زهرا به زانو در آمده، آن جا که قلب ولایت به خطر می افتد، بر توان و تحمّل آن بانوی دو سرا غلبه می کند!

صبر بر شهادت علی در قانون فاطمی ناممکن است! ناپذیرفتنی است!

1-                 سورۀ اعراف، آیۀ 50.

2-                 بحارالأنوار، ج28، ص227، اختصاص، شیخ مفید، ص181؛ عوالم،ج 11، ص406.

3-                 بحارالانوارج28ص228. اختصاص شیخ مفید ص181.

نوشته شده توسط گلناز در ساعت موضوع کتاب حماسه ماندگار فاطمی | لینک ثابت

دیشب از شبکه 2 سیما قسمت اول سریال یک لحظه دیرتر پخش شد،

حالا چرا دارم این رو اینجا می گم ؟برای اینکه روی من خیلی تاثیر گذاشت

حقیقتش من یه چند وقتی بود که دچار افسردگی شده بودم و اگر دلیلش رو بهتون بگم شاید کلی بهم بخندید ، سر یه موضوع کاملا عادی و ساده بود که من ...

لطفا بقیش رو در ادامه مطلب بخونید

ادامه مطلب

نوشته شده توسط گلناز در ساعت موضوع دل نوشته | لینک ثابت

                           چشم گریان

اگر قدر ترا دانسته بودیم               اگر عهد و وفا نشکسته بودیم

دل ما خانۀ غمها نمی شد               غم هجران نصیب ما نمی شد

اگر شرط تولّا کرده بودیم               هر آنچه گفته مولا کرده بودیم

نمی شد روز ما شام سیاهی             نمی شد قسمت ما این تباهی

بده سوزی که از هجرت بسوزیم       بده اشکی که در پایت بریزیم

بده نوری که جز نورت نبینیم          تو نزدیکی به ما دورت نبینیم

بده عشقی که در دل جای گیرد         که این افتاده از پا پای گیرد

بده شوقی که مشتاق تو گردیم          همه دربند میثاق تو گردیم

بده رنجی که رنجور تو باشیم          سروری ده که مسرور تو باشیم

بده چشمی که گریان تو باشد           سری ده گوی چوگان تو باشد

بده عقلی که مجنون تو باشد            همه حیران و مفتون تو باشد

سلیمانا بیا مورت شوم من              امیری کن که مأمورت شوم من

 سید محّمد تقی مدّاح

پ.ن- چند روزیه که غم روزگارمن رو از امام غریبمون قافل کرده، کاش اون روزی برسه که جز غم و درد و عشق محبوبمون (صاحب الزمان علیه السّلام ) درد وغم و عشق دیگه ای نداشته باشیم و هیچ چیز و هیچ کس  نتونه ما رو از یاد امامون قافل کنه.

دلم خیلی گرفته ، بیشتر از هر موقع دیگه نیازمند دعاتون هستم

برام دعا کنید که خیلی غمگینم

نوشته شده توسط گلناز در ساعت موضوع | لینک ثابت

 خدا .....

نوشته شده توسط گلناز در ساعت موضوع | لینک ثابت

شهادت محمد بن علی، جوادالائمه علیه السّلام را به ساحت مقدس امام زمان علیه السّلام و پدر بزرگوارشان علی بن موسی الرضا علیه السّلام و تمام دوستداران و شیعیانش تسلیت عرض می کنم

نوشته شده توسط گلناز در ساعت موضوع | لینک ثابت

سلام به همه دوستان

جاتون خالی مشهد خیلی خوش گذشت، باید بگم این سفرمشهدم از همه سفرهای دیگه ی مشهدم بهتر بود،

این بار امام رضا علیه السلام خیلی تحویلم گرفت و حسابی مهمون نوازی کرد، خیلی نوکرشم، آقا ازت ممنونم که این بار این همه من رو تحویل گرفتی و طعم زیارت با معرفت رو بهم چشوندی .

تازه الان معنی طلبیدن رو می فهمم آخه برای رفتن به این سفر من دو دل بودم وبه خاطر مشکلی که داشتم به بچه ها گفتم من نمی یام، و اونها هم برای من بلیت تهیه ندیدن، اما خواست امام رضا علیه السلام چیز دیگه ای بود ، مشکلم رو بطور معجزه آسایی حل کرد و باز هم به طور معجزه آسایی کمک کرد بیلیتم رو با قطار همون بچه ها بگیرم و بتونم باهاشون برم ، و جالب اینکه بلیت من توی کوپه ی 5 افتاد و دوستانم توی کوپه ی 3 بودند و من از این بابت کلی غصه می خوردم که باز هم با لطف امام رضا علیه السلام روبه رو شدم و یکی از مسافران کوپه ی 3 نیومده بود و من تونستم همراه با بچه ها و در کنارشون باشم ، از همون اول امام رضا علیه السلام من رو مورد لطف خودش قرار داد تا آخرین لحظه، واقعا ممنونم امام رضا علیه السلام، به خاطر تمام لطفهات ممنونم .

و اما خاطرات روز اول(سه شنبه): ساعت 6:45 دقیقه صبح قطار حرکت کرد و راس ساعت 14:45 دقیقه رسیدیم مشهد مقدس، بعد از یه استراحت کوتاه رفتیم حرم به پابوسی امام رضا علیه السلام، نمی دونید چقدر هوا سرد بود، سوزی داشت که استخونارو به لرزه در میاورد،

خب شب 4 شنبه بود و شب زیارتی امام رضا علیه اسلام که مقارن شده بود با 23 ذیقعده و شب شهادت امام رضا علیه السّلام (بنا به روایتی)، من و 2 تا از بچه ها تصمیم گرفتیم تا صبح توی حرم بمونیم  از شانس بد من، سرم شروع به درد گرفتن کرد چون نزدیگ به 1 ساعت توی اون هوای سرد، رفتیم به صحنهای مختلف و گشتیم، از بادهای که به صورتم می خورد سر درد گرفتم،

ساعت 1 بامداد که شد احساس خستگی کردیم و به سختی تا اذان صبح توی حرم موندیم ،

روز دوم (چهارشنبه) : برای نماز عصر به حرم رفتیم و تا آخر شب اونجا موندیم .

روز سوم(پنج شنبه) : برای نماز ظهر رفتیم زیارت وبعد سرخاک چند تن مثل حرعاملی و آقای مجتهدی و سعید (فامیلیش شادم نیست) و چندتن دیگه رفتیم و بعد از اون هم رفتیم منبر امام زمان علیه السلام رو که من تاحالا ندیده بودم و توی مسجد گوهر شاد بود رو دیدیم و بعد رفتیم خونه و دوباره ساعت 19رفتیم حرم و بعد از خوندن دعای کمیل که بسیار با صفا و دلچسب برگزار شد، و به لطف امام رضا علیه السّلام  فیض بسیاری بردیم،

من تا عصر پنج شنبه نتونسته بودم دستم رو به ضریح برسونم، یعنی هر وقت قصد کردم برم جلو از بس که شلوغ بود پشیمون می شدم و موکول می کردم به یه وقت دیگه اما بعد از دعای کمیل آخرین فرصتی بود که داشتم ،باید حتما دستم رو به ضریح می رسوندم چون دیگه وقت نمی کردم، و البته پولهایی هم که همکاران و نزدیکان به عنوان نذری بهم داده بودن بندازم توی ضریح هنوز ننداخته بودم و دوستانم بهم می گفتن بده به یکی از اون خانومها تا دست به دست بندازن توی ضریح که من می گفتم نه  باید خودم با دستای خودم بندازم توی ضریح ، خلاصه با توکل به خدا و یاری امام رضا علیه السّلام رفتم جلو و فکر کنم بعد از 7 -8 دقیقه دستم به ضریح رسید ،نزدیک به 2 دقیقه کنار ضریح بودم و پولها رو انداختم توی ضریح و به راحتی تونستم از اون جمعیت و ازدحامی که اونجا بود بیرون بیام ، که باز هم این لطف امام رضاعلیه السلام بود .

بعد از اون رفتیم دارالاجابه و تا ساعت 3 بامداد اونجا بودیم و بماند که چه فیضی امام رضا علیه السلام نصیبمون کرد و ... ،

هیچ موقع تا این اندازه امام رضا علیه السلام رو درک نکرده بودم و اینقدر معرفت بهشون نداشتم،

خوندن 5 نفره ی  خطبه ی غدیر و صبحت از امام علی علیه السلام و فضایل ایشون و لعن بر دشمنانشون و بحث علمی پیرامون این موضوع، لطف دیگری بود که شامل حال ما شد و شب دهرالارضمون هم اینگونه سپری شد.

راستی یکی از بچه ها همون شب اول حاجتش رو از امام رضا علیه السلام گرفت و شیرینی بین خدام امام رضا علیه السلام پخش کرد.

و بعد از ساعت 3 رفتیم خونه که آماده شیم برای اومدن به تهران، ساعت 6 صبح قطار حرکت کرد و ساعت 15 تهران بودیم .

برای تک تکتون دعا کردم، به یاد همتون نماز زیارت و حاجت خوندم

موفق و موید باشید

نوشته شده توسط گلناز در ساعت موضوع سفر به مشهد | لینک ثابت

سلام دوستان خوب من،با امام رضا علیه السّلام کاری ندارین؟

آره درست متوجه شدین دارم میرم مشهد مقدس

می خوام بهتون بگم دلتون بسوزه  اما نه دلم نمی یاد  انشاالله به زودی قسمت تک تکتون بشه و هرچه زودتر برید به پابوس آقا  امام رضا علیه السّلام

بهتون قول می دم که برای تک تکتون دعا کنم

دلم براتون تنگ می شه 

سه شنبه ساعت ۶ صبح بلیت دارم و انشاالله جمعه عصر در خدمتتون هستم

مواظب خودتون باشید و برام دعا کنید که زیارت با معرفتی داشته باشم

هاتفی در گوش من داد این پیام
عمر این دنیا گشته است دیگر تمام

روز خشم و محشر عظمی به پاست
قاضی این محکمه تنها خداست

هر کسی در دست خود یک نامه داشت
نامه را در پیش حاکم می گذاشت

بعد از آن باریتعالی می نوشت
بنده اش اهل جهنم یا بهشت

گشت و نوبت بر من مسکین رسید
نامه ام را خواند و اعمالم چو دید

با غضب افکند سوی من نگاه
گفت تو چیزی نداری جز گناه

یک نظر تا بر جهنم دوختم
از شرار شعله هایش سوختم

نه شفیقی نه رفیقی نه کسی
ترس بود و وحشت و دلواپسی

ناگهان الطاف حق آغاز شد
از جنان درهای رحمت باز شد

مردی آمد از تبار آسمان
نور پیشانی اش فوق کهکشهان

نزدم آمد با همان افسردگی
این چنین ام خسته و پژمرده دید

اشک در چشمان پر مهرش شکفت
رو به حق بنمود با دادار گفت

پور موسی با تو صحبت می کند
ضامن آهو شفاعت می کند

گر چه او با نامه ی بد آمده
چند روزی او به مشهد آمده

گنبد و گلدسته ام را دیده است
کفشداری مرا بوسیده است

مادرش او را به عشقم زاده است
این کبوترها را او دانه داده است

لطف کن پروردگار جرم بخش
بنده ی بد را به الطافت ببخش

 خدا یارو نگهدارتون   

نوشته شده توسط گلناز در ساعت موضوع | لینک ثابت

تکلیف بیست و یکم (تابع تکلیف بیستم)

دیگر از تکالیف مؤمنین، لعن کردن بر دشمنان آن حضرت است؛ زیرا این عمل یکی از طرق و مصادیق دشمنی با آن ها است. مؤمن باید دشمنان امام علیه السّلام را یاد نموده، بر آن ها لعن فرستد و از خداوند متعال بخواهد بر عذاب و عقاب آنها بیفزاید. بی شک، این لعن و اینگونه دشمنی از حسنات مؤمن و از مصادیق معروف به شمار می رود و آثار روحی و معنوی خوب و زیادی خواهد داشت و بر استواری روح و روحیۀ دشمن ستیزی و حقیقت خواهی او می افزاید.

در رأس دشمنان مهدی علیه السّلام، دشمنان ماضی او، بنی امیّه و بنی عباس می باشند که باید هر روز و هر شب، مورد لعن و اعراض قلبی و لسانی مؤمن قرار گیرند. لعن بر دشمنان آن حضرت به ویژه بنی امیّه و بنی عباس، کمترین مرتبۀ اعراض عملی با دشمنان ماضی آن حضرت است

امام باقر علیه السّلام فرمودند: (( اِذُا انحَرَفتَ عَن صَلوةٍ مکتُوبَةٍ ، فَلا تَنحَرِف اِلّا بِانصِرافِ لَعنِ بَنی اُمیَّةٍ . 1))

امام باقر علیه السّلام فرمودند: هنگامی که نماز واجب خود را به پایان رساندی، از آن فارغ نشو مگر با لعن بر بنی امّیه.

قالَ رسولُ اللهِ و صلی الله و علیه و آله: ((مَن ضَعُفَ عَن نُصرَتِنا اَهلِ البَیتِ فَلَعَنَ فی خَلَواتِهِ اَعداءَ نا بَلَّغَ اللهُ صَوتَهُ جَمیعَ الأَملاکِ مِنَ الثَّری اِلی العَرشِ فَکُلَّما لَعَنَ هذَا الرَّجُلُ اَعداءَنا لَعناً ساعِدُوهُ فَلَعَنُوا مَن یَلعَنُهُ ثُمَّ ثَنَّوهُ، فَقالُوا اللهُمَّ صَلِّ عَلی عَبدِکَ هذَا الَّذی قَد بَذَلَ ما فی وُسعِهِ، وَلَو قَدَرَ عَلی اَکثَرَ مِنهُ لَفَعَلَ، فَاِذَا النَّداءُ مِن قِبَلِ اللهِ تَعالی : قَد اَجَبتُ دُعاءَ کُم وَ سُمِعتُ نِداءَ کُم وَ صَلَّیتُ عَلی رُوحِهِ فِی الاَرواحِ وَ جَعَلتُهُ عِندی مِنَ المُصطَفینَ الاَخیارِ . 2))

رسول خدا صلی الله و علیه و آله و صلم می فرمایند: هر کس در یاری ما اهل بیت ناتوان باشد ولی در تنهایی های خود، دشمنان ما را لعن نماید، خداوند صدای او را به همۀ  فرشتگان از زمین تا ارش می رساند و هر وقت بر دشمنان ما لعنی می فرستد، او را یاری کرده و کسی را که او لعن می کند، لعن می کنند و بعد، آن را از سر می گیرند و تکرار می کنند، سپس عرضه می دارند: پروردگارا! بر این بندۀ خود که آن چه در توان داشت ، نثار نموده است و اگر بیش از این قدرت داشت، همانا انجام می داد، درود بفرست. در این هنگام از سوی خداوند متعال ندا می رسد: همانا دعای شما را اجابت کردم و صدای شما را شنیدم و از میان ارواح بر روح او درود فرستادم و او را نزد خویش از نیکان برگزیده قرار دادم .

1-      وسائل الشیعة ج4 ص38، باب 19 ح2؛ بحار ج 86 ص58 باب38 ح64.

2-      تفسیر الام العسکری علیه السّلام ص47 ح21.

نوشته شده توسط گلناز در ساعت موضوع کتاب راه وصال | لینک ثابت